தொலைத்து விட்ட முகம் !

உலகம் என்னும் நாடக மேடையில்
இன்னொரு நடிகனாயிருக்க என்றுமே
என் மனம் ஒப்புதல் அளித்ததில்லை..

முகங்களைத் தேடி அதிகம் கிடைக்காமல்
நான் அலுத்துப் போயிருந்தாலும்
என் முகத்தை மட்டும் தொலைக்காமல்
கவனமாக இருந்தேன்..

முகமென்று கண்டு மூடியாய் உணர்ந்து
விலக முடிவெடுத்த தருணத்திலும்
என் முகம் காட்டியே
என் முகம் காக்கவே
வேண்டுகோளும் விடுத்தேன்..

அதைக் காது கொடுத்து கேட்டும்
கேட்காமல், இரக்கமுமில்லாமல்
சாயங்கள் பல கலந்து
முகத்தில் தெளித்து எனையும்
நடிகனாக்கி விட்டதன்
நியாயம் தான் என்ன !

இன்றும் நான் முகங்களைத் தேடிக்
கொண்டு தான் இருக்கிறேன்.
உன்னால் நான் தொலைத்த
என் முகத்தையும் சேர்த்து !!!

பாலும் ஒவனும் புரிவதில்லை.....

கடவுளால் படைக்கப்பட்ட மனிதர்களையும் அவர் மனங்களையும் புரிந்து கொள்வதே மிகக் கடினமானது என இத்தனை நாளும் நம்பிக் கொண்டிருந்தேன்..

அதை பொய்யாக்கி விட்டது.. நான் வாங்கிய Vitamin-D பாலும், எனது அறையிலிருக்கும் Microwave Owenம்..

ஒரு டம்ளரில் பாலை ஊற்றி அதை Owen ல் இரண்டு நிமிடம் வைத்தால் பால் சூடேறி விடும் -இது நண்பர் சொல்லிக் கொடுத்த கணக்கு.. முதல் நாள் சரியாக இரண்டு நிமிடத்தில் பால் சூடேறி விட்டது.. Formula work out ஆகுதே னு சந்தோசப் பட்டேன்..

அடுத்த முறை.. அதே அளவு பால்.. அதே இரண்டு நிமிடம்.. Time set செய்து விட்டு நகர்ந்து விட்டேன்.. வந்து பார்த்தால் பால் பொங்கி வழிந்து.. வேகமாக துணியைத் தேடி, ஒரு வழியாக துடைத்து விட்டேன்.. "பால் பொங்கும் வாய்ப்பும் உண்டு - அருகிலேயே நில்" - நண்பர் எச்சரித்ததும் ஞாபகம் வந்தது.

அடுத்த முறை.. அதே அளவு பால்.. தொடர்ச்சியாக இரண்டு நிமிடம் வைக்காமல் ... ஒரு நிமிடம்.. முப்பது நொடி.. முப்பது நொடி.. என்று புது Formula வை கண்டுபிடித்தேன்..
வெற்றிகரமாக இரு முறை சோதனையும் செய்தேன்.. மனதில் பெருமிதம்.. இனி அருகிலேயே நிற்க வேண்டிய அவசியமில்லை..

அந்த சந்தோசம் நீண்ட நேரம் நீடிக்க வில்லை.. மூன்றாவது முறை.. ஒரு நிமிடம்.. முப்பது நொடி.. பால் பொங்கி வழிந்திருந்தது... :-(

மீண்டும் துடைத்தேன்..

இப்பொழுதெல்லாம் அருகிலேயே நிற்கிறேன்.. பால் மட்டும் பொங்குவதேயில்லை..

புரிந்து கொள்ள முடியாத படைப்புகளை படைப்பதில் மனிதரும் கடவுளுக்கு நிகராக முன்னேறி விட்டது போல் தெரிகிறது !!! ஹும்... வாழ்க மனிதர் குலம் !!!



பி.கு : எனது அறியாமையை மறைப்பதற்கு வேறு வழி தெரிய வில்லை. :-)

My first air travel...

It took 27 years 3 Months 23 days for me to gather a chance to travel by Air since my birth.. Well.. Its better late than never.. My Destination was San Jose, US.

I had been to Chennai airport few times before to send off my friends. This time for a change, I went inside the Airport to board a plane..

I went to Thai Airways counter and placed the baggages I had in the tray adjacent to them. It has a facility to check the weight. I did not know that I should retain the hand laggage with me.. The lady sitting there did not bother to ask me either. She made both the baggages as Check-in baggages..

They gave me few papers and asked me to proceed towards immigration. I was thinking that the baggages would be given to me back once the formalities are over. I felt something was wrong as I found people standing in the queue for Immigration check having their hand baggage with them.. I went back to the counter and enquired again..

The lady there gave me a weird look as if she is going to dust me off.. :-( It was such a horrible moment.. Well.. its a lesson.. Some price I need to pay for making assumptions.. Luckily I got the hand baggage back before it was sent out for actual check-in in to the plane..

When I went to immigration check counter, I realised the form given to me earlier.. I was supposed to fill that form before I reach there. Thankfully the Officer was cool. God !.. I tried to stay calm and succeeded finally..

The first catch was at the security check.. I was carrying my collegue's laptop battery.. They asked me to open the bag after they found "something" with the scan process. It all started there.

And the flight was delayed by 30 minutes.. I visited the book shop there at the Airport and bought a book on Emotional Intelligence, something I very much needed then. :-)

Finally the moment came for me to board the flight.. In my childhood days, I had been to airport few times and those memories suggest that people climb a ladder normally to enter in to the plane.. I was expecting something similar.. Much to my suprise, the entrance was completely elevated to the floor level and it was just like walking thru a lane.. No climbing business.. I managed to find my seat and put my seat belt on.

Reached Bangkok in 3.5 hrs time.. The Bangkok airport is beautiful.. esp. the Arch. design was too good.. There I had to take United Airlines as connecting flight..
In the security check, I lost my Axe Deodarant, Tooth paste and pickles as they were in gel/liquid form and exceeded 100g limits..

I made the mistake by keeping these items in hand (cabin) baggage rather than keeping them in my check-in baggage.. Sadly I did not get any prior notification on this from our Admin folks.. Hmm.. another lesson !!!.

At each transit airport - Tokyo Narita, Los Angeles - I had to open my hand laggage at every security check as I had some gel / liquid items there.. Damn the scanners they have !!!

At LA, I was made to rush.. since it was the port of entry, I had to go for immigration check where they do I-94 formalities and stamp the time one is permitted to stay in the respective VISA with which he/she travels.. It was a long queue.. it was followed by Custom's check.. I got my checkin baggage and did a re-checkin afer Custom's was over.. Custom's Check was a simple walk over and more of a formality. I just walked thru. By then, I had hardly 15 mins left for the connecting flight to San Francisco (SFO).. I realised I need to walk for another 200 m to move to respective terminal.. Once again a security check.. Here, much to my agony they asked me to remove the shoe, belt, wallet - everything except the shirt and pant you wear.. Just one minute was left when I entered the flight to SFO... I was the last passenger.

LA - SFO, I got a window seat... In broad day light, I got to watch the sea over which I was flying.. the clouds and the landscapes, such a wondeful sight it was..
In 45 mins, I reached SFO and found that the checkin baggage was coming only in the next flight.. waited at SFO for more than an hour and collected the baggage. Took a Door-to-Door shuttle to reach my Hotel at Milpitas - CA.. they charged $55 for the same.. Never mind.. My travel was finally over and got in to the Hotel room only to go flat on the bed in few minutes..

Thats pretty much and END of the story.

:-).

PS : Do feel free to add your comments and share your experiences if any.

A long flight..

Finally I made it after a long flight. It was tiresome and demanding travel.. I had to travel by Four flights continuosly with less than a hour transit time at each Airport.

And I am at San Jose - Milpitas, California now. 24 hrs had gone since I reached here. Still fighting the Jet lag. I am staying in a hotel. Expected to stay here for next six weeks.. Hope my stay will have few enjoyable moments.

Will write more on my first ever air travel soon.